روش های از بین بردن الکتریسیته استاتیک شامل مواد هادی (کربن هدایتی سیاه، پودر فلزی و غیره) روش پر کردن، روش دستگاه هادی، و عامل ضد استاتیک است.
عامل آنتی استاتیک (سورفکتانت) برای از بین بردن الکتریسیته ساکن محصولات پلاستیکی استفاده می شود. روش پوشش خارجی و روش اضافه داخلی وجود دارد. سابق دارای دوام ضعیف است و بیشتر برای درمان الکترواستاتیک موقت یا کوتاه مدت استفاده می شود، و دارای محدوده کاربرد باریک است؛ فعالیت سطحی یونی و غیر یونی مورد استفاده در روش اضافه داخلی به دلیل ویژگی های ساختاری رسین پایه به طور جداگانه انتخاب می شود.
اصل اثر ضداستاتیک: ضریب اصطکاک را کاهش داده و تولید الکتریسیته ساکن را برای فیبر شیشه ای دشوار می کند. هر دو لوبریکانت های آمونیوم کواترنری کوترنری و هم لوبریکانت های ایمیدازولین اثرات ضداستاتیکی دارند.
یک کانال هادی تشکیل می شود به طوری که می توان بار را به سرعت از سطح فیبر خارج کرد. برای عوامل آلی آنتی استاتیک، مانند روغن کرستر پلی اکسی اتیلن، پلی اکسی اتیلن لورات، پلی اتیلن گلیکول و غیره. همه آن ها حاوی بخش های اتر هستند که به راحتی با رطوبت موجود در هوا از طریق پیوندهای هیدروژنی ترکیب می شوند و کانال های هادی را تشکیل می دهند. این ترکیبات آلی هیگروسکوپی را می توان همراه با نمک های آمونیوم کواترنری یونی، نمک های ترشگاهی امین یا ترکیبات آلی کاربکسیلات استفاده کرد. رسیدن به اثر آنتی استاتیک بهتر است.
نوع دیگری از پرکاربرترین عوامل ضداستاتیک، نمک های غیر عضوی است که تمایل شدیدی به تشکیل هیدرات و تبدیل شدن به نمک هایی با آب کریستال دارند. منظور این است که جذب رطوبت قوی دارد و در حالی که آب را بر روی فیلم عامل اندازه جذب می کند، به داخل آیون ها منحل می شود، بنابراین اثر هادی بسیار خوب است.